Er staat water op het zeil in de keuken – en dat is niet de eerste keer. De koelkast heeft weer geplast. Eigenlijk kan hij niets aan die incontinentie doen; het is een oud beestje. Hij hoorde bij de inboedel toen ik hier zevenentwintig jaar geleden kwam wonen. Dus ja, hij mag wat kuren hebben. Maar ik vrees dat het oude baasje me nu echt in de steek laat. Hij gromde de laatste tijd al narrig. Vanochtend was de kaas ook wat slapjes, nu ik erover nadenk.
Ik pak een teil en een absorberende doek. Haal de artikelen uit de koelkast. Alles is nat, inclusief de groentela waarin een sixpack bier ronddrijft. Ik dweil alles droog. Het water ruikt muf en is een beetje troebel. Geen leuke klus, maar het moet gedaan worden.
Koelkast kopen
Tegen wil en dank zal ik op zoek moeten naar een nieuwe koelkast. Maar deze Bauknecht is zo’n handig modelletje en mijn magnetron kan er mooi op ooghoogte bovenop staan.
Ik open Google en typ: ‘koelkast kopen’. Binnen enkele minuten ben ik verdwenen in een maalstroom van online marketing. Waar scoor ik de beste deal voor de beste prijs? Ik laat de algoritmes hun werk doen en surf van MediaMarkt naar Coolblue, via Expert naar Bol.com. Wit is uit de mode, kom ik achter. De modellen zijn hoger geworden, met drie vrieslades in plaats van één. De prijs – zeker als je voor energielabel A gaat – is ook niet mals.
Ik krab me achter de oren. Ook de bezorgservice telt mee bij de keuze. Niet elke aanbieder zet de koelkast drie hoog op zijn plek en zorgt dat de deur de juiste kant opendraait. Of neemt het oude exemplaar gratis mee.
RVS uitvoering
Na anderhalf uur ben ik het zat. Een Inventum vries-koelcombinatie, C-model, in RVS-uitvoering verdwijnt in het winkelmandje. Ik wil best een energiezuinig exemplaar, maar duizend euro of meer ga ik er echt niet voor neertellen. Die veertig euro die ik per jaar bespaar? Daar kan deze kast twaalf en een half jaar voor koelen. Morgenmiddag komen ze hem bezorgen. Ik hoef alleen het oude model, schoon en droog, bij de voordeur te zetten.
Werk aan de winkel. In het vriesgedeelte zit een hardnekkige brok ijs – al een tijdje niet meer ontdooid. De raketjes die erin liggen zijn letterlijk waterijsjes: gekleurd water in plastic, zonder enige vorm. Die kunnen rechtstreeks in de prullenbak. Maar waar laat ik de andere spullen die nog min of meer ingevroren zijn? De vrieskist in de kelder zit vol. Dus moet ik beslissen wat ik vandaag kan consumeren en wat noodgedwongen even bij een van de buren moet logeren.
De volgende ochtend verwijder ik het laatste stuk ijs, dat vastgevroren zit aan het rooster. Ik haal het apparaat van de muur en vind spullen die er ooit onder zijn verdwenen, waaronder een deel van een gebroken bord. De vloer is behoorlijk vies; even flink poetsen om het zeil weer geel te krijgen.
Track & trace
Via track & trace weet ik wanneer ze langskomen: tussen 16.30 en 17.30 uur. Ik werk thuis, dus dat is geen probleem. De bel gaat. Het duurt even voordat beide mannen met de nieuwe koelkast de derde verdieping hebben bereikt. Ik hoor ze puffen en steunen en kan niet onderscheiden welke taal ze spreken. De enorme doos (184 x 60 x 68,4 cm) schuurt over het beton van de trap. Ik wil helpen, maar loop alleen maar in de weg. Ze moeten deze klus echt zelf klaren.
Moeizaam manoeuvreren ze de nieuwe Inventum de keuken in. De verpakking gaat eraf en het apparaat wordt waterpas op zijn plek gezet. Ze vouwen het karton en het piepschuim op. Eén van de mannen spreekt Nederlands en zegt dat ik de koelkast pas mag aansluiten nadat het apparaat acht tot tien uur heeft gerust. Ik beloof plechtig dat ik dat zal doen. Met de oude koelkast verdwijnen ze weer de trap af. Oude knecht eruit, nieuwe vent erin, schiet door me heen.
Grote makker
Oeps. Wat is deze roestvrijstalen makker groot! Ik heb wel rekening gehouden met de hoogte, maar niet met de diepte. Bij het inruimen merk ik dat de deur niet helemaal open kan. De vrieslades stoten tegen het aanrecht. Het kost me moeite om de glasplaten op de juiste hoogte te krijgen, omdat ze er niet recht uit kunnen. Door ze schuin te houden lukt het uiteindelijk.
De vreugde over de nieuwe koele gast taant. Niet goed over nagedacht. Misschien had ik toch langer moeten zoeken naar een model dat minder ruimte inneemt. Of een tafelmodel zonder vriesgedeelte moeten kopen. Ach, het zal een kwestie van wennen zijn. De magnetron zet ik dwars op de koelkast. Erg handig is het niet, maar met een beetje rekken moet het lukken.
Ik heb geen boodschappen gedaan. Als alles is ingeruimd en overbodige stickers van de koelkast zijn verwijderd, trakteer ik mezelf op friet met een halve kip.
Droom
’s Nachts droom ik dat een vreemde man luidruchtig mijn flat binnendringt. Ik sla wild om me heen en probeer die ongewenste gast met veel moeite naar buiten te schoppen. Toch te veel met die nieuwe koelkast bezig geweest, vrees ik. Met een vreemd gevoel word ik wakker. Ik loop naar de keuken en steek de stekker in het stopcontact. De Inventum begint zacht te ruizen…
Wat een heerlijke blog! Onze nieuwe koelkast komt woensdag. Wel bij onze vertrouwde dealer gekocht. We krijgen uitstekende service. Al jarenlang!!!