Bij de koop van mijn flat krijg ik de vloerbedekking er gratis bij. Niet dat dit nu het unieke sellingpoint voor mij is. Nee, het is eerder een last. Want het versleten, wijnrode tapijt zit ook nog eens vol met hondenharen, waarvan allergische mensen, die het nieuwe huis komen bekijken, meteen een heftige niesbui krijgen.
Mijn vader is er meer dan een dag bezig het tapijt – natuurlijk flink vastgelijmd – te verwijderen en in handelbare stukken te versnijden. Daarnaast komt aan de onderkant bij de plinten die pas crèmekleurig zijn geschilderd, het meest lelijke randje groen te voorschijn dat je kan bedenken.
Sisalvloer
Ik kies voor een sisal vloerbedekking; ooit bij iemand gezien en dat heeft indruk gemaakt. Parket nemen mag niet vanwege geluidsoverlast, Nadat het sisal gelegd is, blijft dat irritante groene randje op sommige plaatsen zichtbaar maar er is geen tijd om de plinten opnieuw te schilderen, want de verhuizing staat voor de deur.
Het ligt er nu zesentwintig jaar en ik heb geen spijt van mijn keuze, maar of het echt handig is als vloerbedekking? Want als je vaak op blote voeten loopt, zoals ik, kweek je door de harde ribbels eelt op je voetzolen en ben je gedwongen om iets van slippers – geen pantoffels! – te dragen.
Katten
Naast mezelf als vaste bewoner hebben er drie katten gebruikgemaakt van het sisaltapijt. Ik ben eerst bang dat ze het als een grote krabpaal zullen gaan gebruiken, maar dat valt reuze mee. Wel eet Slimmie als het gaat regenen, kattengras of ander kamergroen en spuugt het vervolgens spontaan over het tapijt. Ik probeer haar aan te leren daarvoor het zeil in de keuken te gebruiken, maar dat doet ze natuurlijk niet. Slijm. kattengras en eventueel meegekomen Shebaresten haal ik zo snel mogelijk weg, maar het kotsplekje blijft toch duidelijk zichtbaar. Naarmate ze steeds ouder wordt laat ze wel meer dingen lopen en verandert het sisaltapijt in een vlekkenveld.
Op een van haar visites denkt mijn moeder de vlekken wel even weg te poetsen, ze gebruikt daar schoonmaakazijn voor. Het resultaat is dat het sisal licht verkleurd en dat de plekjes eigenlijk nog meer opvallen.
Niet alleen de katten hebben het gedaan
De volgende katten hebben op dezelfde manier hun bijdrage geleverd aan het decoreren van de vloer. Nou, wil ik niet alleen mijn huisdieren de schuld geven, want de grote tweevoeter in huis heeft ook zo zijn ongelukjes: soepkom die te heet is en uit de handen valt, wijn of eten morsen, een plant beschermen tegen de zon en uit de vensterbank halen, geen schaaltje eronder doen, watergeven en dan ontdekken dat er een niet meer te verhelpen watervlek is ontstaan op de vloer. Tja, je kan zien dat hier geleefd wordt en dat heeft ook wel weer z’n charme, denk ik dan.
Bruisbad voor vermoeide voeten
Afgelopen week kom ik op vrijdagavond moe thuis van een dag in de tropische hitte werken in het distributiecentrum. Een airco hebben ze daar niet echt. Ja, in de kantine en op het kantoor, maar op de werkvloer zijn grote blowers die lucht van buiten aanzuigen, dat verkoelen en naar binnen blazen, maar als de wind verkeerd staat heeft de frisse lucht het aroma van de veevoederfabriek uit de buurt aangenomen. En ik kan zeggen dat is geen prettige geur.
Nou, zo’n dag dus. Mijn voeten zijn gezwollen en pijnlijk. Uit ervaring weet ik dat je daar een tijdje last van blijft houden. Een collega geeft de tip een voetbad te nemen. ‘Je zult zien dat het verlichtend werkt.’
Dus ik warm mijn magnetronmaaltijd op en pak een plastic opbergbox, doe er water in met een redelijke temperatuur, gooi zo’n Kneipp bruisbal erbij en nestel me in de huiskamer voor de televisie.
En ik moet zeggen het is een verkwikkende sensatie. Er ontstaat een chemische reactie, de bal bruist wild en kleurt het water rood. Het is een weldaad voor mijn voeten. Als een klein kind trappel ik in het bruisende water.
Lekkage
Als ik klaar ben met eten en het bakje naast me op de grond zet, zie ik dat de sisalvloer nat is, een enorme kring om mij heen heeft gevormd die roze kleurt. Oeps, de plastic bak heeft een scheurtje en terwijl ik genoot van het verkwikkende voetbad, liep het langzaam leeg. Vlug actie ondernemen, bak leeggooien en vloer deppen met handdoeken, die ook snel een roodbruine kleur aannemen. Ik weet dit zal voor altijd een enorme vlek blijven, prominent aanwezig in de huiskamer. Geen kat had meer schade kunnen aanbrengen.
Ik laat het drogen en de volgende ochtend geurt de huiskamer naar calendula en rozemarijn, dat dan weer wel. Nu heb ik de schade opgemeten en ik zal op zoek moeten naar een vloerkleed van 150 bij 150 om de schandvlek te bedekken. Of ik kan er een Rorschachtest op loslaten om te achterhalen wat deze vlek mij probeert te vertellen…