‘Kom je vanavond eten? We hebben snert.’
Zo’n uitnodiging van goede vrienden kan ik natuurlijk niet weerstaan. En zeker het is koud en guur; echt weer voor erwtensoep. Tijdens de maaltijd krijgen we het over de gebruikte rookworst. ‘Heb je ook het idee dat de HEMA-rookworst anders smaakt?’
‘Tja, dat zou best kunnen.’ Ik moet toegeven, ik eet het iconisch product van mijn werkgever niet dagelijks en als ik ergens rookworst in gebruik wil dat nog niet zeggen dat ik per se die van de HEMA koop.
Wat is er met die worst aan de hand?
De vrienden hebben echter gelijk: er is iets met de rookworst aan de hand. Wat blijkt: een jaar geleden is de HEMA overgestapt naar een andere leverancier, om te voldoen aan het Beter Leven Keurmerk. Maar niet iedereen is daar blij mee. De vaste afnemers missen de vertrouwde smaak, het ‘extra zuurtje’, ‘de knapperigheid’. Of het ook werkelijk zo is, maar de verandering leidt tot klachten. Consumenten pikken het niet en de HEMA besluit in te grijpen.
Informatiemonitor
Zolang ik op het e-distributiecentrum van dit warenhuis rondloop, zie ik in de centrale opslag een aantal grote tv-schermen staan, die nog in hun kartonnen verpakking zitten. Vaak denk ik: wat doen die hier en waarom gebeurt er niks mee? Een tijdje terug lopen er werkmannetjes rond, die ik niet meteen thuis kan brengen. En zie daar, ze hebben de opdracht om die monitoren op te hangen. In de hal bij binnenkomst, in de kantine, op de afdeling, zodat er belangrijke bedrijfsinformatie met de werknemers gecommuniceerd kan worden.
Dat varieert van welkom tot een overzicht wat in de kantine de specialiteit van de dag is. Daar tussen door info over toiletgebruik, een jubilaris, wegwerkzaamheden, juiste wijze van inklokken en wat al niet meer. Afgelopen week lees ik dat de vertrouwde HEMA-rookworst weer volgens het oude recept bij Unox in Oss wordt geproduceerd. Met behoud van het Beter Leven Keurmerk.
Sheba
Men heeft dus geluisterd naar de feedback van de klanten! Dat dit niet altijd het geval is, heb ik met Sheba meegemaakt. Mijn kat – helaas niet meer onder ons – is een vaste afnemer van de zalmvariant van Sheba. Met recht kan je haar een verwend nest noemen. Maar je hebt wat over voor een goede metgezel. Ik krijg argwaan als ik in de supermarkt een aangepaste verpakking zie met daarop de woorden ‘volgens nieuw recept’.
Ik koop het, maar Slimmie haalt er haar neus voor op. Ze kijkt me aan en alles aan haar blik zegt: ‘Dit eet ik niet, dit is niet de zalm die ik gewend ben.’ Ze is bereid ervoor in hongerstaking te gaan. En ik kan hemel en aarde bewegen, vreten doet ze die nieuwe Sheba niet. Snel ga ik de winkels langs – omdat ik een probleem voorzie – en koop overal de oude voorraad op, zelfs bij de Intratuin. Maar ja dat is een lapmiddel, want je weet het houdt een keer op. Voorzichtig probeer ik oud en nieuw te mengen, maar daar wil mevrouw niks van weten. Ook de zalmversies van de concurrenten belanden in de prullenbak.
Uitvoerige correspondentie met Mars Inc, de fabrikant van het kattenvoer, over het veranderde recept mag niet baten. Ik krijg een voorraadje nieuwe pakjes ter compensatie, maar die lust mijn kat dus niet… Uiteindelijk heeft Slimmie zich erbij neergelegd, maar zonder slag of stoot is dat niet gegaan.
Inkeer
Maar de HEMA is wel tot inkeer gekomen. Vanaf deze week is de authentieke rookworst weer verkrijgbaar in de winkels. Iedere werknemer mag – zo staat op de informatiemonitor – aan het einde van de werkdag een ‘nieuw’ exemplaar mee naar huis nemen om te proeven. Helaas werk ik die dag niet en vind ik de volgende dag alleen een lege tafel bij de uitgang.