Hij heeft een prikker in zijn hand en is gekleed in de herkenbare bedrijfskleding. Het is koud door een gure wind. Ik heb nu al met hem te doen. Respect, man! Zo af en toe maakt hij zijn ronde door de buurt om het zwerfvuil op te ruimen dat de klanten van McDonalds achteloos hebben laten slingeren of uit de auto hebben gekieperd.
Bewoners zijn tegen
Het is acht jaar geleden een eis om uiteindelijk toe te staan dat er bij mij in de buurt, op de rand van het industrieterrein, een McDrive komt. Er is lang over gesteggeld. De keten wil graag het braakliggende stukje land dat gemakkelijk vanaf de rondweg is te bereiken. Maar de bewoners zijn faliekant tegen, ze vrezen een toename van autoverkeer, opstoppingen, overlast en zwerfvuil in de woonwijk. Uiteindelijk trekt McDonalds in de gemeenteraadsvergadering aan het langste eind met de belofte dat hun medewerkers zullen toezien op het vuil, de zakken en bakjes rood, wit en geel die overal en nergens worden achtergelaten en door de wind de buurt in waaien. Ook bij ons in de straat. En zie hier daar loopt een medewerker. Hij prikt zich ongans en neemt ook ander zwerfvuil mee op zijn route.
Eerste McDrive
In 1987 opende McDonalds de eerste drive-thru van Nederland vlakbij de vliegbasis Soesterberg. De daar gelegerde Amerikaanse soldaten waren bekend met het concept. Het was een kleine sensatie. Klanten vanuit heel het land kwamen langs uit nieuwsgierigheid om het fenomeen dat ze kenden uit films zelf mee te maken. Het werd zó druk, er stonden regelmatig lange files, dat buren een rechtszaak aanspanden vanwege overlast. Niets nieuws onder de zon, dus.
Op zich wel handig zo’n Mac op loopafstand. De koffie door een barista gemaakt in het McCafé is oké. Ik ben een liefhebber van ‘de roze olifant’ (aardbeienmilkshake) en kipnuggets, maar het is niet zo dat ik er elke week naartoe ga. Eerlijk gezegd denk ik er niet zo vaak aan dat de McDrive zo dichtbij is. Als ik wil snacken kies ik eerder voor de frietchinees om de hoek.
In de tijd dat ik wekelijks op pad ben voor tv-opnamen in allerlei delen van het land is eten bij de Mac een vast onderdeel. Makkelijk bereikbaar, snel klaar. Je hoeft niet een dorp of centrum in op zoek naar een geschikte eettent en dat zorgt voor tijdwinst. Of het altijd gezond is is een tweede. Gelukkig komt er later de mogelijkheid om ook salades te bestellen.
Zwerfvuil
Als je op het zwerfvuil gaat letten, zie je inderdaad veel rotzooi die naar het fastfoodrestaurant is te herleiden en dat is niet alleen op het parkeerterrein naast de zaak, maar ook bij de parkplaatsen rond de garages en de sportschool. En in de berm van de rondweg. Eigenlijk meer dan je lief is. Dus het is wel nodig dat het wordt opgeruimd. Het is wel weer opmerkelijk dat het een wat oudere man betreft. De frisse jongens en meiden beginnen er misschien niet aan om met bezem en prikker onder allerlei weersomstandigheden buiten te lopen. Ik denk dat deze man er speciaal voor is aangenomen.
Er loopt nog een andere afvalraper steevast zijn rondjes in onze straten, misschien wel door heel Hilversum. De man ziet eruit als een zwerver, maar ik denk dat het zijn activistische look is die hoort bij zijn betrokkenheid bij een schoon milieu. Hij merkt elk papiertje en snippertje vuil op en verwijdert het. Misschien hadden ze hem deze baan kunnen aanbieden, zo was het twee vliegen in een klap geweest, maar de vacature zal hem ontgaan zijn. Trouwens ik heb hem al een tijdje niet meer gezien, maar misschien komt dat omdat het nu winter is.