Tijdens het heerlijke kerstdiner ontstaat bij de aanwezige mannen het idee om op korte termijn een mannenavond te organiseren. Je kunt een speenvarken kopen en die door een Chinees restaurant laten bereiden. Iemand neemt de taak op zich om een varkentje te regelen en een datum te prikken.
Op een vrijdagavond in februari kunnen we alle acht en het biggetje is inmiddels vetgemest. We hebben afgesproken bij Oriental City in Amsterdam. Iedereen heeft er naar uitgekeken blijkt in de gemeenschappelijke app ‘Knorrepotten’. Zelf vraag ik me af of zo’n varken niet te veel is voor onze groep. ‘Nou, anders is er altijd nog zoiets als een doggybag,’ is de reactie.
In de trein maakt iemand zich meer zorgen om zijn kaartje. Hij heeft via zijn bankpas ingecheckt, maar er staat geen tegoed op de rekening. Zenuwachtig kijkt hij om zich heen of er iemand in uniform de coupé binnenstapt.
Aan de ronde tafel
Niks aan de hand en we storten ons bij het verlaten van de trein uitgelaten in de drukte van de stad. De ronde tafel op de tweede etage van de Kantonees is voor ons gedekt. De organisator is er al; de laatste mee-eter komt na een kwartiertje de trap op. We bestellen drank, de meesten gaan voor bier, want dat lijkt een prima combinatie met het varkensvlees.
Ik moet toegeven dat ik wilde visoenen heb over deze speciale maaltijd. Misschien zijn de strips van Asterix en Obelix daar debet aan. Ik zie een varken op een grote schaal voor me met een appel in zijn snuit, met witte papieren sokjes om de hoeven.
De Chinese kok, met prachtige muts overlegt met onze organisator wanneer de maaltijd kan worden opgediend. Iedereen is aanwezig dus laat maar komen. Wilt u geen voorgerecht? Nee, we zijn té nieuwsgierig naar ons varken.
Platgeslagen
Het duurt een tijdje voordat een van de bedienden uit de klapdeuren van de keuken komt met een bescheiden schaal. Zou dat voor ons zijn? Met een omtrekkende beweging komt de schaal inderdaad bij onze tafel terecht. Hmm… we kijken elkaar aan. Is dit ons speenvarken? Op de schaal ligt een platgeslagen, in stukjes geknipt, dieprood velletje. Ergens kun je nog een oor, snuit en afgesneden pootjes ontdekken, maar het varken heeft totaal geen volume. Ik moet er wel om lachen. Zijn we in de maling genomen, waar is het vlees gebleven? Hebben ze dat voor een andere maaltijd gebruikt? Gaan ze daar straks als de zaak gesloten is, zelf lekker van genieten?
Het is totaal niet de schranspartij die ik verwacht had. Niemand durft te beginnen. Uiteindelijk vraagt de organisator wie er een stukje speenvarken blieft? Er liggen drie gesneden stukjes op mijn bord, aangevuld met rijst. Het ziet er niet appetijtelijk uit. Het vlees – meer een speklaag – smaakt niet bijzonder lekker en je moet flink kauwen om het stukje kwijt te raken. Een dappere dodo is aan het oortje begonnen want dat schijnt een delicatesse te zijn. Nou van mij mag hij zich eraan te goed doen.
Het speenvarken is een deceptie van de eerste orde. In een mum van tijd is de schaal leeg. Nu begrijp ik de bezorgde vraag van de kok.
Penoze
Het is druk in het restaurant. Door de slechte akoestiek is er veel geroezemoes en de mannen aan de overkant van de tafel kun je nauwelijks verstaan, dus blijft de communicatie beperkt tot de personen die naast je zitten. Het restaurant blijkt populair te zijn bij bekende Nederlanders. Er heerst een sfeertje van zien en gezien worden. Iets waarbij ik me niet op mijn gemak voel.
En er is nog iets anders aan de hand. Als ik naar de wc ga en nog eens goed om me heen kijk, waan ik me in een scene uit de Sopranos. Het zou me niet verbazen als het restaurant ook geliefd is bij de hoofdstedelijke penoze. Terwijl ik mijn handen droog, zie ik in de spiegel een forse, gesoigneerde man het toilet binnen stappen. Een koude rilling loopt over mijn rug als hij achter me langs loopt.
Terug aan tafel hebben de mannen de menukaart erbij gepakt. Er is volop keuze, maar de beschrijving is in het Chinees, met een magere Engelse vertaling. We hebben nog wel trek, maar niet in ingewanden, pens of koeienmaag. We gaan voor safe en bestellen twee schotels, een met kip en de andere met ossenhaas, aangevuld met wat losse dimsums.
Onze mannenavond pakt iets anders uit dan verwacht en het avontuur van de ‘knorrepotten’ is bij andere meetings nog vaak met een beschimpte lach ter tafel gekomen.