Niet klagen

Niet klagen dat de enorme ficus opnieuw is omgevallen en de kamer nu bezaaid ligt met dode bladeren en potgrond. Niet klagen dat de krant er nog steeds niet is, terwijl de bezorger vorige week juist zo zijn best deed. En dan zakt die broek ook nog eens af – daar kan ik dus echt strontziek van worden. Het is het gemopper waarop ik mezelf deze ochtend betrap.

Dertig dagen

Zeuren, zeiken en zaniken. We doen het allemaal. De zomer is te warm, de winter te koud. Het is ook nooit goed. Vandaag is het Blue Monday: zogenaamd de meest sombere dag van het jaar, omdat de meeste goede voornemens inmiddels alweer zijn gesneuveld. Precies vandaag start de campagne Dertig dagen zonder klagen. Een oproep om een maand lang wat minder te mopperen.

Acht jaar geleden begon dit initiatief in België en inmiddels is deze positieve missie ook bij ons overgewaaid. Wat vooral opvalt: wij westerlingen blijken opvallend goed te zijn in klagen. ‘En dat terwijl we het hier zo goed hebben,’ zegt Isabelle Gonnissen, bedenker van de challenge. ‘In andere landen hebben mensen veel meer redenen om te klagen.’

Positieve mindset

Het doel van de campagne is om mensen bewust te maken van hun klaaggedrag en hen te helpen een positievere mindset te ontwikkelen. Emoties als boosheid, verdriet en teleurstelling mogen er zijn, benadrukt Gonnissen. Maar zeuren over futiliteiten helpt niemand vooruit. Klagen is lang niet altijd nuttig en kan zelfs leiden tot meer negativiteit. Als iets tegenzit, is accepteren en doorgaan vaak gezonder.

Vaak denken we dat klagen helpt om ons hart te luchten en ons dichter bij elkaar brengt. Daar is Gonnissen het niet mee eens. Zij verbindt zich liever met iemand door iets positiefs te delen. Klagen zorgt voor stress, en dat is slecht voor zowel hoofd als hart.

Klagen over het werk

We klagen het meest over het verkeer en het weer, maar vooral over ons werk. Niet zo vreemd: we brengen er een groot deel van onze tijd door. Bovendien neemt in veel banen de werkdruk toe, wat onvermijdelijk leidt tot meer stress – en dus meer gezeur. Dat voortdurende gemopper heeft invloed op de werksfeer. Het is niet prettig om de hele dag in de buurt te zijn van iemand die klaagt. Motivatie, creativiteit en productiviteit lijden eronder.

De boodschap van de challenge is helder: stop met klagen en kruip niet in een slachtofferrol. Het klinkt cliché, maar het is waar: de wereld zou een mooiere plek zijn als we verdraagzamer waren. En dat begint bij jezelf. Wees begripvol, leg de lat voor anderen niet te hoog en toon tolerantie – vaak krijg je dat ook terug.

En wat doe je met de grote klagers om je heen? Maak een grapje of geef een compliment. En betrap je jezelf op gemopper, probeer het dan eens van een andere kant te bekijken. Achteraf valt veel namelijk reuze mee. Richt je op wat je wél kunt beïnvloeden en verlies je niet in negativiteit. Dat zit soms in kleine dingen: boodschappen doen voor de buren, koekjes verkopen voor de voetbalclub. Of simpelweg je schouders ophalen als de trein vijf minuten vertraging heeft of de zon zich een dagje niet laat zien.

Klaagbarometer

Wie mee wil doen aan de campagne kan gebruikmaken van de ‘klaagbarometer’. Daarmee houd je bij hoe vaak je klaagt en waarover. Niet om jezelf te veroordelen, maar om inzicht te krijgen. Alleen al zien hoe vaak je klaagt, kan een eyeopener zijn. De barometer geeft inzicht in je persoonlijke ‘klaagprofiel’ en biedt praktische tips (www.kiespositief.be/nl/klaagbarometer).

Een leven lang niet klagen is misschien ambitieus, maar een maand is een begin. Je verlegt een klein steentje in je denken en brengt daarmee meer positiviteit in je leven. Door telkens bewust te kiezen om niet te klagen, ontdek je nieuwe nuances in gesprekken. En wie weet: misschien voel je je wel lichter en gelukkiger.