Met deze hoge zomertemperaturen begin je al snel te zweten. De een iets meer dan de ander. Bij mij gaat het bij de geringste inspanning al stromen. Dat is niet fijn, maar voorkomen kun je het niet. De huisarts zegt: ‘Wees blij dat je transpireert, want als je de warmte van je lichaam niet kwijt kunt, ben je nog verder van huis.’
Zweetdruppels
Naast het ongemak vind ik het ook geen fraai gezicht. Zweetdruppels die van je neus lekken, een plaksnor, vlekken die zich op je kleding aftekenen. Je bent bang voor een zweetgeur. Het liefst zou je niemand onder ogen willen komen, maar dat idee doet de natte oksels en bilspleet alleen maar toenemen. Je ontkomt er niet aan en je zult toch naar je werk moeten.
Op het distributiecentrum neem ik mijn voorzorgmaatregelen. Het zweetprotocol bestaat uit luchtige, vochtregulerende kleding. Een korte broek hoort daar niet bij, want dat kan ik mijn collega’s niet aandoen – al is het in die omgeving niet ongebruikelijk. Daarnaast neem ik twee theedoeken mee om het zweet te kunnen wissen, zodat het niet drupt op de artikelen die ik onder handen heb. Er hangt standaard eentje aan mijn broeksriem en een ander in de lockerroom over een waterdolly te drogen. Bij een hittegolf gaat er nog een derde doek mee.
Collega’s zijn eraan gewend, eerst dachten ze dat ik de afwas ging doen. Ik voel me er comfortabel bij, op deze manier kan ik iets aan het vocht doen, maar als je je steeds om de tien minuten moet deppen word je daar ook wel een beetje gallisch van. Je wilt niet continu bezig zijn met de nattigheid op je lijf.
Grote schoonmaak
Een paar weken terug – er zijn weinig orders – heeft men bedacht dat het tijd is voor een grote schoonmaak van de werkvloer. Samen met drie andere jongens moet ik in de S-afdeling schoonmaken. Het gaat om het vuil onder de blauwe bakken in de paletstellingen. Dat betekent: de onderste bakken verwijderen, het rooster waarop de bakken rusten eruit tillen en met een veger de stofdotten, papier en plastic verwijderen. Maar ook artikelen en kleerhangers die daar in de afgelopen maanden terecht zijn gekomen. Geen leuke klus…
Door de zwaarte van de bakken zitten de roosters erg vast. Je moet je vuist gebruiken om ze los te beuken. Nadat je de vloer hebt schoongemaakt is het ook niet gemakkelijk om de constructie terug te plaatsen. Alles moet gebukt of met je knieën op de vloer gebeuren.
Elke stelling heeft zes bakken, na een paar stellingen ben ik kletsnat. Niet alleen mijn haar, mijn T-shirt, maar ook mijn jeans ter hoogte van mijn kruis, alsof ik in mijn broek heb geplast. Mijn theedoek heeft geen droge draad meer, en het duurt zeker nog een half uur voordat die in de pauze verwisseld kan worden. Dit is gekkenwerk, dit ga ik vandaag niet overleven. Ik ben bang dat ik door oververhitting ter aarde zal storten.
Ik besluit assertief te zijn en voor mezelf op te komen. De teamleidster ziet me doornat aankomen en vraagt bezorgd: ‘Ga het wel, Jan?’
‘Om eerlijk te zijn niet, ik loop leeg.’
‘Ik zie het.’
‘Vat het niet op als werkweigering, maar is het een idee dat ik gewoon corvee ga doen, dat is voor mij ook zweten, maar dat overleef ik, en is het niet handig om een van de jongere collega’s dit zwaar fysieke werk te laten doen?’
Het verzoek wordt gelukkig gehonoreerd. Tien minuten lang sta ik in de toiletruimte voor de blower om mijn kleding te drogen en er weer enigszins toonbaar uit te zien.
Preventie
Natuurlijk ben ik niet de enige die loopt te zweten. Vaak hangt in de lockerroom een deo-lucht, en zie je iemand onder zijn oksels spuiten, of over de kleding als we het werk weer hervatten. Sommigen gebruiken er zelfs een parfummetje voor.
Een collega, laten we hem Ricardo noemen, is een ‘verzorgd type’ en doet ochtends iets te overdadig een odeurtje op. Eerlijk gezegd ruikt hij ‘heerlijk’, maar het is iets te veel. Ik kan hem al ruiken als hij nog in de andere rij aan het werk is. Als hij passeert kan ik een flinke teug innemen en allang nadat hij de hoek om is met zijn kar, zit zijn aroma nog een tijdje in mijn neus. Omdat hij er appetijtelijk uitziet, vind ik het prima. Het heeft zelfs iets erotiserend als iemand zo’n reukspoor nalaat. Zoet en sensueel, een soort Axe-effect.
Maar er zijn ook parfums die niet zo lekker ruiken, dan wil je niet graag dat zo iemand om je heen cirkelt. Dan is het onaangenaam, maar geuren zijn persoonlijk. Je moet het maar zweetpositief benaderen, dus je accepteert het van elkaar. Het minste wat je kunt doen is nare geurtjes proberen voorkomen en voorzorgsmaatregelen nemen. Maar met deze warme dagen is dat echt een uitdaging.